Skrobia pozwala komórkom prawidłowo funkcjonować dzięki takiej właściwości, jak magazynowanie energii. Ludzie pobierają skrobię z pokarmów bogatych w węglowodany. Cukry zaczynamy trawić już w jamie ustnej. Następnie ich rozkład zachodzi w żołądku, a później w jelitach. Tam zostają one wchłonięte do krwi, z którą docierają do wątroby. W wątrobie następuje rozpad na cukry proste, które zostają od razu wykorzystywane przez organizm, a w przypadku ich zbyt dużej ilości, zmagazynowane w wątrobie oraz mięśniach. Spadki i nadmiar cukru we krwi reguluje praca trzustki, która wytwarza insulinę.

Zbyt mała ilość cukru we krwi prowadzi do wystąpienia hipoglikemii. Jeżeli natomiast zachodzi sytuacja odwrotna – cukru w organizmie jest zbyt dużo, co może być wywołane niedostateczną ilością produkowanej insuliny, wówczas mówimy o cukrzycy. Tak więc skrobia jest jak ochrona przeciwpożarowa, stoi na straży stabilizowania cukru we krwi.

W jakich pokarmach występuje skrobia? Skrobię możemy znaleźć w roślinach, w zbożach, w ziemniakach, w pieczywie (np. chlebie), w ryżu, a także w makaronie.